Systemy przeciwoblodzeniowe - dobór urządzeń

Zimowa eksploatacja nawierzchni przeznaczonych dla ruchu kołowego i pieszego związana jest z koniecznością zabezpieczenia ich przed oblodzeniem i zaleganiem śniegu. Tradycyjne metody podejmowane są po wystąpieniu opadów i oblodzeniu nawierzchni. Zalegający lód i śnieg są przyczyną powstawania uszkodzeń nawierzchni i wypadków. Są również przyczyną niedrożności instalacji rynnowych. Spadające sople stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia przechodniów. Zastosowanie systemów przeciwoblodzeniowych zapewnia bezpieczeństwo użytkownikom ciągów kołowych i pieszych, obniża zdecydowanie koszty eksploatacji i konserwacji.

Systemy przeciwoblodzeniowe AEG zabezpieczają przed oblodzeniem i zaleganiem śniegu.

Zastosowanie energii elektrycznej do usuwania lodu i śniegu jest bardzo dobrym, skutecznym rozwiązaniem, nie powodującym zagrożenia dla środowiska naturalnego, które możemy wykorzystać praktycznie w każdych warunkach.

System sterowników gwarantuje efektywne wykorzystanie mocy. Stosowne zabezpieczenia gwarantują ochronę przed porażeniem prądem elektrycznym.

Systemy do usuwanie śniegu i lodu mogą być instalowane w każdym miejscu, gdzie konieczne jest uzyskanie czystej powierzchni o dobrej przyczepności.

Instalacja powinna posiadać moc nie mniejszą niż 250W/m2 i nie większą od 400 W/m2 (tabela 1).

Zastosowanie	Moc grzewcza (W/m2)		Kable grzejne		Maty
Zastosowanie	typowa	MAX	EDIC 18 W/mb	EDIC 30 W/mb	ETF S/R
Parking samochodowy	250 = 300	300	x	x	x
Podjazd do garażu	250 = 300	300	x	x	x
Schody niezabudowane	300 = 380	400	x	x	x
Schody zabudowane	260 = 300	300	x	x	x
Chodnik	260 = 300	300	x	x	x
Most = Wiadukt izolowany	260 = 300	300	x	x	x
Most = Wiadukt nie izolowany	300 = 380	400	x	x	x
Rampa izolowana	260 = 300	300	x	x	x
Dach	260 = 300	300	x	x	x

Kable grzejne układamy równomiernie pod powierzchnią gruntu. Tam, gdzie zlokalizowane będą parkingi, chodniki, drogi dojazdowe itp. układamy instalacje na całej powierzchni (rys. 3). W przypadku niewielkich powierzchni (podjazdy do garażu, ścieżki itp.) układamy kable pod powierzchnią czynną (rys. 2).

Kable musza być zamontowane do podłoża odpowiednią taśmą montażową lub siatką, (siatka przeciwskurczowa). Duże powierzchnie należy podzielić na mniejsze przez wykonanie odpowiednich szczelin dylatacyjnych. W wylewce betonowej należy również pod kablami ułożyć siatkę przeciwskurczową. Zasady wykonania dylatacji w powierzchniach zewnętrznych oraz stosowania siatek przeciwskurczowych określają normy ogólnobudowlane. Kabel układamy w poszczególnych polach, powstałych z podziału dylatacją, aby uniknąć przeprowadzenia kabla przez szczelinę dylatacyjną. W przypadku nawierzchni, w których zostały zabudowane studzienki przepływowe lub kanały odpływowe, niezbędne jest ich zabezpieczenie przed zamarzaniem odprowadzanej przez nie wody. Dotyczy to studzienek i kanałów o konstrukcji betonowej, stalowej, wykonanej z tworzyw sztucznych. W takich przypadkach możemy wykorzystać kable stosowane do ogrzewania nawierzchni.

Nawierzchnia asfaltowa powinna mieć grubość minimum 5 cm, licząc od górnej powierzchni kabli. Przed położeniem asfaltu kable należy przykryć warstwą piasku, która ochroni je przed przegrzaniem. Grubość poszczególnych warstw przedstawia rys. 4.

Kabel pod nawierzchnią z kostki brukowej powinien być ułożony blisko kostki. W tej instalacji stosujemy pośrednio warstwę piasku o grubości 2-3 cm. Grubość poszczególnych warstw przedstawia rys. 5.

Kabel pod nawierzchnią betonową układamy w wylewce betonowej o grubości minimum 5 cm. Wylewka betonowa powinna spełniać normy PN-86/B-06250. Grubość poszczególnych warstw przedstawia rys. 6.

Systemy przeciwoblodzeniowe mogą być także instalowane w konstrukcjach usytuowanych nad powierzchnią gruntu. takie konstrukcje są szczególnie narażone na występowanie niekorzystnych zjawisk, związanych z okresem zimowym. Dostęp zimnego powietrza nad i pod konstrukcją zwiększa ryzyko jej oblodzenia.

Zastosowanie
Przeciwoblodzeniowy system można stosować do zabezpieczania nawierzchni schodów, ramp, mostów, wiaduktów, kładek dla pieszych i innych. Przy instalowaniu kabli należy stosować termoizolację. Pozwoli ona na uniknięcie dużych strat ciepła.

Dobór mocy
Aby określić moc jednostkową instalacji grzewczej (W/m2) konieczne jest:

Instalacja powinna posiadać moc nie mniejszą niż 250 W/m2 i nie większą od 400 W/m2 (tabela 1).

W schodach niezabudowanych należy wykonać termoizolację, która zminimalizuje wpływ zimnego powietrza na konstrukcję. Przy obliczaniu długości kabla grzejnego, niezbędnej do zainstalowania, jednostkowej mocy, należy pamiętać o uwzględnieniu wysokości stopni. Wynika to ze sposobu ułożenia kabla grzejnego, który będzie przebiegał również po powierzchni podstopni.

W schodach zewnętrznych kable grzejne należy ułożyć równolegle wzdłuż dłuższego boku stopni. Ponieważ pionowe ściany (podstopnie) nie są ogrzewane, skrajne odcinki kabla grzejnego należy ułożyć blisko krawędzi stopni. Takie rozwiązanie zapewni równomierne ogrzewanie całej powierzchni schodów. Jeżeli po wykonaniu instalacji pozostanie nadmiar kabla, zalecane jest jego ułożenie na powierzchni przed schodami. Przy układaniu instalacji w istniejącej konstrukcji, należy w podłożu wykonać bruzdę pod kabel grzejny. Po ułożeniu kabla wykonujemy wylewkę o grubości 3-5 cm. Na wylewce układamy terakotę lub inny rodzaj materiału (np. gres, marmur).

Kabel grzejny należy umieścić na całej powierzchni przeznaczonej do zabezpieczenia przez oblodzeniem. Jeżeli konstrukcje nie posiadają termoizolacji to należy ją ułożyć. Nie wolno układać kabla na szczelinach dylatacyjnych oraz szczelinach wynikających z konstrukcji.

Jeżeli w przekroju konstrukcji niezbędna jest warstwa paraizolacyjna (izolacja przeciwwilgociowa) to powinna być ułożona. Kable nie mogą mieć bezpośredniego kontaktu z warstwą paraizolacyjną. Podobnie postępujemy w przypadku zastosowania warstwy termoizolacyjnej. Kable nie mogą być ułożone bezpośrednio na niej.

Do sterowania elektrycznym systemem ogrzewania przeciwoblodzeniowego należy stosować odpowiednie sterowniki firmy AEG. (wyboru właściwego zestawu sterowników dokonuje projektant). Urządzenia, które stosujemy przy instalacjach montowanych na schodach, rampach, mostach, wiaduktach, chodnikach, parkingach, podjazdach, dachach i w rynnach, rurach spustowych.

Systemy przeciwoblodzeniowe skutecznie likwidują nagromadzony śnieg i lód. Zapewniają drożność systemów rynnowych oraz zapobiegają uszkodzeniom konstrukcji dachowej i elewacji budynku (rys. 8).

Systemy przeciwoblodzeniowe można instalować na niemal wszystkich dachach, likwidując nagromadzony śnieg i lód. Systemy gwarantują drożność rynien i rur spustowych, zapobiegają uszkodzeniom konstrukcji dachowych i elewacji budynków (rys. 9 i 10). Na dachach o dużym nachyleniu stosowane są progi zapobiegające zsuwaniu się śniegu. Należy w takich przypadkach zastosować ogrzewanie dolnej powierzchni dachu.

Dobrana moc jednostkowa powinna zawierać się w granicach 30 -50 W/mb rynny lub rury spustowej.

Maksymalna moc jednostkowa zależy także od materiału z jakiego wykonana jest rynna. Dla dużych powierzchniowo rynien wewnętrznych na dachach wielospadowych należy dobierać moc jednostkową w zakresie 200 - 300 W/m2.

Wartość mocy jednostkowej zależy również od tego czy pod powierzchnią dachu znajduje się warstwa termoizolacji. Dla dachów z termoizolacją należy przewidzieć większą moc jednostkową. Obliczenie właściwej mocy dla instalacji dachowej możemy wykonać korzystając z tabeli 2.

Zastosowanie	Moc grzewcza (W/mb)		Kable grzejne
Zastosowanie	typowa	MAX	EDIC 18 W/mb	EDIC 30 W/mb
Rynna = rura spustowa	30 - 40	50	x	x
Metalowa = dach zimny
Rynna = rura spustowa	40 - 50	50	x	x
Metalowa = dach ciepły
Rynna = rura spustowa	30 - 40	40	x	x
Plastikowa = dach zimny
Rynna = rura spustowa	35 - 40	40	x	x
Plastikowa = dach ciepły
Rynna drewniana	30 - 35	35	x	x

W przypadku typowych konstrukcji dachów z rynnami skrajnymi, maksymalna wartość mocy jednostkowej zależy od materiału z jakiego wykonana jest rynna. Dane zostały przedstawione w tabeli 2. Dla rynien stalowych przewiduje się najwyższą wartość mocy jednostkowej, a dla plastikowych niższą. Różne wartości mocy związane są z przewodzeniem a więc odbiorem ciepła przekazywanego przez kabel grzejny.

W rynnach wewnętrznych o dużych szerokościach należy dobrać moce jednostkowe takie jak dla instalacji przeciwoblodzeniowych ziemnych (tabela 1). Kabel układamy zgodnie z obliczonym modułem, równomiernie na całej powierzchni rynny.

W typowych rynnach o przekroju okrągłym kabel mocujemy do rynny wykorzystując taśmę montażową. Taśma mocowana jest do obrzeża rynny. Zaleca się zachowanie 30 - 50 cm odległości pomiędzy sąsiednimi odcinkami taśmy. Montaż kabla w rurach spustowych wykonujemy tez przy wykorzystaniu taśmy. Konstrukcją nośną może być łańcuch lub linka. Materiał z którego wykonany jest łańcuch powinien być odporny na korozję. Zamiast łańcucha można zastosować linkę wykonaną z wytrzymałego na zerwanie materiału. Uchwyty z taśmy montażowej są montowane do łańcucha przy zachowaniu 30 - 50 cm odległości pomiędzy sąsiednimi uchwytami. Zadaniem uchwytów jest zachowanie dystansu pomiędzy dwoma odcinkami kabla. W rurach spustowych odprowadzających wodę bezpośrednio na powierzchnię gruntu, kabel może być zainstalowany około 5 -10 cm przed końcem rury. W przypadku rury odprowadzającej wodę do kanalizacji ściekowej, kabel powinien być ułożony około 1,0 - 1,5 m poniżej poziomu gruntu (rys. obok).

Rynny i rury spustowe wewnętrzne występują na dachach wielospadowych. Rynny są różnej szerokości i wykonane najczęściej z betonu. Pokrycie powierzchni rynny może być wykonane z blachy stalowej ocynkowanej, plastiku, itp. Kabel grzejny układamy równomiernie na dnie rynny. Moduł ułożenia kabla nie może być mniejszy niż 5cm. Sposób zamocowania zależy od materiału z jakiego została wykonana rynna. Wykorzystujemy w tym celu uchwyty z taśmy klejone, lutowane lub mocowane wkrętem do rynny.

Montując kabel grzejny na powierzchni dachu, układamy kable na części dachu przylegającej do rynny. Powinien być ułożony w postaci pętli przebiegającej wzdłuż linii spadku dachu. Dolne fragmenty pętli kabla grzejnego należy umieścić w rynnie (jeżeli nie ma zamontowanej instalacji przeciwoblodzeniowej w rynnie). jeżeli jest zamontowana, to dolne fragmenty kabla powinny być zamocowane przy krawędzi rynny. Do zamocowania wykorzystujemy uchwyty z taśmy.

Doradztwo techniczne: firma EL-KRAK Piotr Wójcik, tel/fax: (012) 652-77-44, tel: (012) 652-77-46,
Strona główna	e-mail: biuro@elkrak.com.pl